Vinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.xVinaora Nivo Slider 3.x

Na obrazku beatyfikacyjnym widzimy bł. Karolinę, która w ręku trzyma różaniec. Była to ulubiona modlitwa naszej Patronki, którą odmawiała nie tylko w miesiącu październiku, ale cały rok. Pociągnięci przykładem bł. Karoliny chciejmy spotkać się z Jezusem i Maryją rozważając tajemnice różańca świętego. Pomocą służą rozważania przygotowane przez p. Krystynę Gulik.

 

Tajemnice Radosne

Tajemnica I – Zwiastowanie Najświętszej Maryi Pannie

Archanioł Gabriel zwiastował Maryi, że Bóg wybrał Ją na Matkę Zbawiciela. Pośród wielu niewiast najgodniejsza byłaś Ty, o Maryjo, nosić Króla nad królami. Maryja ufna Bogu odpowiada – tak – na wezwanie Boże.
Karolina przez całe swoje ziemskie życie ufała Bogu, była posłuszna Jego woli. Ufna Bogu do końca odważnie i mężnie pójdzie drogą męczeństwa.
W dzisiejszych czasach, tak wiele osób nie chce zaufać Bogu, zwłaszcza w chwilach cierpienia, przeciwnościach losu. Nie bójmy się pokładać ufności w Panu.


Tajemnica II – Nawiedzenie św. Elżbiety

Maryja napełniona Duchem Świętym spieszy do Elżbiety, aby ogłosić jej tę radosną wieść. Elżbieta oświecona łaską Bożą, wielbi Boga, a Maryja śpiewa hymn uwielbienia „Wielbi dusza moja Pana.”
Błogosławiona Karolina w swoim ziemskim życiu uwielbiała Syna Bożego., Jezusa Chrystusa, oddawała Mu cześć. Często spieszyła na Mszę św. i inne nabożeństwa do odległego Radłowa, a później do Zabawy. Przyjmowała Pana Jezusa w Komunii św., aby czerpać siły do dalszego życia.
W cierpiącym człowieku obecny jest Chrystus, chorzy kroczą niejako w pierwszym szeregu za Nim, mogą uprosić łask wiele. Dlatego ofiarujmy swoje cierpienie za wszystkie matki, które spodziewają się potomstwa, aby z radością przyjęły każde nowe życie.


Tajemnica III – Narodzenie Pana Jezusa

Syn Boga, Jezus Chrystus, narodzony z Maryi, Pan wszechświata przychodzi na świat w nędznej szopie, aby dać zbawienie ludziom. Maryja z Józefem zapewniają Jezusowi wszelkie bezpieczeństwo.
W wiejskiej chacie pod strzechą przychodzi na świat bł. Karolina. Rodzice często przy narodzinach dziecka zastanawiają się kim ono będzie. Z pewnością podobnie myśleli rodzice Karoliny, nie wiedzieli wówczas jeszcze, że Bóg powoła ją do wielkości, bo Bóg wybiera pośród ubogich tego świata.
Zabiegani, zajęci sprawami dnia codziennego, nie mamy czasu zastanawiać się nad własnym życiem. Dopiero tragiczne wydarzenie w rodzinie, przewlekła choroba skłania nas do głębszego zastanowienia się nad życiem. Pamiętajmy, że z chwilą naszego poczęcia Bóg wie, co będzie dla nas najlepsze i nie chce nas nigdy skrzywdzić.


Tajemnica IV – Ofiarowanie Pana Jezusa

Maryja z Józefem przynieśli małego Jezuska do świątyni, aby ofiarować Go Bogu. Starzec Symeon przepowiada Maryi proroctwo dotyczące Jej Syna. Duszę Maryi przeniknie miecz boleści.
Karolinę przeszył miecz okrutnego żołnierza zadając jej śmiertelne rany. Umiera jako dziewica i męczennica ofiarując Bogu swe życie.
Ofiarujmy Panu swe modlitwy, prace, trudy i cierpienia, a Maryja niech będzie naszą pośredniczką przed Bogiem i uprasza nam łaskę wiernego poddania się woli Bożej we wszystkim, co spotyka nas w życiu.


Tajemnica V – Odnalezienie Pana Jezusa

Po trzech dniach Maryja z Józefem odnaleźli Jezusa. Przebywał On w świątyni pośród uczonych żydowskich słuchając uczonych i sam nauczając o Bogu.
Kto znał bł. Karolinę, ten wiedział, że całym swoim życiem ukochała Boga, Jego Syna Jezusa Chrystusa narodzonego z Maryi dziewicy. Modlitwa była dla niej źródłem, z którego czerpała moc, aby przykładem i czynem świadczyć o Jezusie Chrystusie.
Maryjo, uproś nam łaskę, abyśmy nigdy nie utracili Jezusa. Tym, którzy Go zagubili na grzesznych drogach życia, dopomóż odnaleźć w modlitwie i sakramentach świętych.

Tajemnice Bolesne

Tajemnica I – Modlitwa w Ogrójcu

W Ogrodzie Oliwnym Jezus pogrążony w udręce usilnie się modli, a Jego pot jak gęste krople krwi spływa na ziemię. Gdy wstał od modlitwy i przyszedł do uczniów, zastał ich śpiących.
Bł. Karolina odznaczała się wielką pobożnością, modliła się wiele razy w ciągu dnia. Szczególnie wieczorem, gdy wszyscy położyli się spać, ona trwała na modlitwie. W ciszy i skupieniu oddawała się Bogu w opiekę. Modlitwa jej miała charakter nieustannego dziękczynienia za wszelkie dobro, które od Boga pochodzi. Karolina czuwała na modlitwie we dnie i w nocy.
W swoim życiu kierujmy się radą Chrystusa, który powiedział „zawsze się trzeba modlić i nigdy nie ustawać.” Człowiek, który się nie modli oddala się od Boga i popada w różne nałogi. Dlatego nie zapominajmy o rozmowie z Panem Bogiem. Prosząc o potrzebne łaski bądźmy Mu posłuszni jak nas nauczył w modlitwie: „nich Twoja wola, nie moja się stanie.”


Tajemnica II – Biczowanie

Piłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. Pod biczami katów krew z przenajświętszych spływa ran. Jezus bez winy cicho cierpi na zgładzenie naszych win.
Nabożeństwo Gorzkich Żali i Drogi Krzyżowej były dla bł. Karoliny szczególnie ważne. Rozważając Mękę Pańską jeszcze głębiej pogłębiała swoją miłość ku Chrystusowi. Gdy nie mogła uczestniczyć w tych nabożeństwach w kościele, wówczas w domu prowadziła je z młodszym rodzeństwem. Wielki Post był dla Karoliny głębokim rozpamiętywaniem męki i śmierci Jezusa Chrystusa.
Jezus przed odejściem z tego świata pozostawił nam bardzo ważne przykazanie. Przykazanie miłości Boga i bliźniego. Miłować Boga i przebaczać swoim prześladowcom świadczy o tym, że nasza wiara zbudowana jest na mocnym fundamencie. Zatem módlmy się za nieprzyjaciół, a Bóg nam kiedyś otworzy bramy nieba.


Tajemnica III – Cierniem ukoronowanie

Żołnierze upletli wieniec z cierni i włożyli Jezusowi na głowę. Ostra cierniowa korona sprawia Mu ogromny ból. Znikąd nie ma pociechy. Matko Najświętsza, Twój Syn cierpi za moje grzechy. O Maryjo, przebacz mi!
Bł. Karolina w zjednoczeniu z cierpiącym Jezusem chętnie podejmowała dobrowolne umartwienia, pokuty i cierpienia, aby wynagrodzić Mu za grzechy ludzkie. Często pomagała ludziom chorym i cierpiącym, albowiem wiedziała, że taka droga może zaprowadzić ją do domu Ojca.
Matko Bolesna dopomóż nam, abyśmy idąc przez życie umieli dostrzec obok siebie ludzi potrzebujących pomocy, ludzi chorych, samotnych i opuszczonych. Abyśmy w nich widzieli cierpiącego Jezusa.


Tajemnica IV – Dźwiganie krzyża

Jezus obciążony ciężkim krzyżem, otoczony zgrają łotrów idzie na miejsce swojej śmierci – Golgotę. Trzykroć upada pod ciężarem krzyża, a ból srogi przeszywa Jego umęczone ciało. Jezu, jak Ty bardzo kochasz swoje dzieci!
W listopadowy poranek Karolina przemierz swą ostatnią w życiu drogę. Będzie to droga naznaczona cierpieniem, droga męczeńska. Wyprowadzona z domu podstępem przez rosyjskiego żołnierza stoczy z nim nierówną walkę,, walkę w obronie godności dziewczęcej. Umiera, a dusza jej pełna blasku i szczęścia odchodzi do Boga po zasłużony wieniec chwały.
Panie Jezu Chryste, dopomóż tym wszystkim, którzy cierpią, ludziom w podeszłym wieku, bez pracy i chleba. Umacniaj ich w codziennych trudach, godzinach próby. Ześlij im Szymona, który pomoże im dźwigać krzyż.


Tajemnica V – Ukrzyżowanie i śmierć na krzyżu

Gdy przyszedł na miejsce zwane Golgotą, ukrzyżowali Go tam Jego i dwóch łotrów. Krzyż unosi się wysoko, Jezus kona w mękach. Dopełniła się Jego ofiara, oddaje ducha Bogu. O Maryjo, my Twoje dzieci, łączymy się w głębokim żalu z Twoją duszą udręczoną.
Życie i śmierć męczeńska Karoliny stała się dla nas ludzi żyjących w dzisiejszych czasach, nieustannym dążeniem do osiągnięcia czystości duszy i ciała, do doskonalenia w sobie cnót. Jego śmierć stała się symbolem do walki o godność człowieka, do walki z przemocą.
Jezu Chryste, dopomóż nam, gdy dobiegnie kres naszej ziemskiej wędrówki i staniemy w obliczu śmierci, abyśmy odeszli pojednani z Bogiem. Jak Chrystus przebaczyła, tak i my przebaczajmy naszym winowajcom.

Tajemnice Chwalebne

Tajemnica I – Zmartwychwstanie

Chrystus Pan zmartwychwstał jak zapowiedział to swoim uczniom. Grób, w którym leżał teraz jest pusty, na ma Go tutaj. Maryjo, już minęła twa udręka, raduje się serce Twe, ręka Twojego Syna sama ociera Twoje łzy.
„Przemoc brutalna wroga kata” – modlimy się pieśnią do bł. Karoliny, „co w grobowy zepchnęła Cię chłód”, lecz zmartwychwstały Zbawiciel w pełni Twych zasług wyniósł Cię z ciemności do światła, byś na Boskim dworze, mogła wypraszać dla nas koniec mąk.
Chwalebne zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jest zwycięstwem nad śmiercią i cierpieniem. To tajemnica, która napawa nas wielką radością i jednocześnie tęsknotą za zmartwychwstałym Zbawicielem. Dlatego wytrwajmy do końca w udręce, w cierpieniu jak Chrystus, jak bł. Karolina, bo jak mówi św. Paweł „ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jakie wielkie rzeczy przygotował Pan Bóg tym, którzy Go miłują.”


Tajemnica II – Wniebowstąpienie

Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Uczniowie zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi. Maryja pozostała jeszcze z nimi, aby ich pocieszać i wspierać.
Powołaniem życiowym bł. Karoliny było Zycie w przyjaźni z Bogiem. Umiała ona rezygnować ze swych planów i przyjemności życiowych, bo tego chciał od niej Bóg. To ona modliła się wytrwale, to ona sumiennie wykonywała powierzoną pracę, to ona chętnie pomagała bliźnim. To ona – bł. Karolina – wierna Bogu do końca, poniosła śmierć męczeńską w obronie czystości.
Chrystus Pan wstąpił do nieba, aby nam grzesznym przygotować miejsce. Dlatego prośmy Jezusa, abyśmy zdążając na umówione ze swym Panem spotkanie w niebie bacznie zważali na obowiązujące nas „przepisy”, to jest Przykazania Boże. One niech będą dla nas drogowskazem, który doprowadzi nas bezpiecznie do czekającego na nas w niebie dobrego Boga.


Tajemnica III – Zesłanie Ducha św.

Dom, w którym przebywali uczniowie i Maryja nagle napełnił szum z nieba i jakby uderzenie gwałtownego wiatru. Ukazały się im języki ogniste i każdy spoczął na nich. Wszyscy zostali napełnieni Duchem Św.
Bł. Karolina została w szczególny sposób obdarzona łaskami Ducha Św. Działanie Ducha Bożego w niej pojawiło się w głębokim umiłowaniu modlitwy, czystości i pracy. Chrystus poprzez bł. Karolinę, prostą wiejską dziewczynę, odkrył wielkie sprawy Boże, aby pouczyć „mądrych” tego świata.
Módlmy się do Ducha Św., abyśmy dary otrzymane na chrzcie świętym umieli mądrze i roztropnie wykorzystać w swoim życiu. Duchu Św. przenikaj nasze serca i nasze umysły. Aby we wszystkich naszych poczynaniach było dobro i miłość.


Tajemnica IV – Wniebowzięcie NMP

Najświętsza Maryja Panna po wypełnieniu swojego posłannictwa na ziemi została przez aniołów z ciałem i duszą wzięta do nieba. Razem z swym Boskim Synem zasiada u tronu Boga Ojca i zsyła dla nas na ziemie hojne dary.
Bł. Karolina w chwili odejścia z tego świata, mimo młodego wieku miała z pewnością poczucie dobrze wykorzystanego czasu. Cierpienie, rozpacz i opuszczenie nie były jej jedynymi odczuciami, które towarzyszyły jej, gdy opuszczała ten świat. Była też i wielka radość w duszy, że wszystko co Bóg jej zlecił wypełniła we właściwej porze i w należyty sposób.
Maryjo Wniebowzięta, żyjemy w pełni nadziei, że i my będziemy kiedyś oglądać Boga w niebie. Świadomi swojej niedoskonałości wierzymy, że dobry Bóg nie skrzywdzi nas, i że otrzymamy zapłatę właściwą naszym uczynkom. Wcześniej Pan oczyści nas poddając nas różnym próbom oraz ostatecznie przez ogień czyśćcowy, który uwolni nas reszty naszych grzechów. O Maryjo Wniebowzięta bądź naszą Pocieszycielką.


Tajemnica V – Ukoronowanie NMP

Radość panuje wielka w niebie, rozbrzmiewa wokoło pieśń chwały, bo sam Pan Jezus koronuje swą Matkę na królowa nieba i ziemi. Maryjo, prosimy Ciebie, abyśmy mogli kiedyś wielbić Cię razem z aniołami i świętymi w niebie.
Bł. Karolina uczy nas, że w życiu nie należy szukać wielkiego rozgłosu i akceptacji. Ona zachęca nas, aby pokonać wszelki egoizm i pychę, trzeba stać się pokornym. Bł. Karolina wzorem Matki Najświętszej prowadziła życie pobożne, skromne i pokorne. Dlatego otrzymała od Boga w niebie zasłużony wieniec chwały. Idźmy za jej przykładem.
O Maryjo, Matko Boża, spraw, abyśmy w każdej trudnej sytuacji życiowej udawali się zawsze o pomoc do Boga, do Ciebie, Maryjo. Albowiem najlepsza pomoc i ratunek pochodzi zawsze z nieba. Jeśli nasze życie wypełnione jest krzyżami, jeśli nasze dni są pełne smutku i boleści, Maryjo – Królowo nieba i ziemi – przyczyń się za nami. Bł. Karolino bądź naszą orędowniczką w niebie.

Administrator danych osobowych informuje, że wszystkie dane osobowe na stronie internetowej Sanktuarium w Zabawie umieszczone zostały za zgodą osób, których dane dotyczą lub umieszczone są na podstawie prawa.

Nasza strona internetowa używa plików cookies (tzw. ciasteczka) w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Dzięki nim możemy indywidualnie dostosować stronę do twoich potrzeb. Każdy może zaakceptować pliki cookies albo ma możliwość wyłączenia ich w przeglądarce, dzięki czemu nie będą zbierane żadne informacje. Dowiedz się więcej jak je wyłączyć.